The Philadelphia Story is een Amerikaanse romantische komedie uit 1940 onder regie van George Cukor. Deze speelfilm verhaalt over een hooghartige jonge vrouw wier trouwplannen in de war worden geschopt door haar voormalige echtgenoot en een journalist van een roddelblad. In de film komen thema's aan bod als klassenverschillen en begrip voor menselijke zwakheden.
Het scenario van The Philadelphia Story is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Philip Barry. De hoofdrollen werden vertolkt door Katharine Hepburn, Cary Grant en James Stewart. De film was goed voor zes Oscarnominaties, waarvan er twee werden verzilverd. Eén ging naar Stewart, voor zijn rol van de snobistische journalist. Voor Hepburn, wier carrière op dat moment een dieptepunt beleefde, betekende de film een rehabilitatie in de Amerikaanse cinema.
Verhaal
Tracy Lord (Katharine Hepburn) is een socialite uit de Main Line, een chique buurt in de buitenwijken van Philadelphia. Zij heeft zich laten scheiden van scheepsontwerper C. K. Dexter Haven (Cary Grant) omdat hij niet aan haar hoge standaarden kon voldoen. Na twee jaar besluit ze George Kittredge (John Howard) te trouwen, een degelijke en zelfingenomen zakenman uit de nouveau riche, wiens karakter compleet tegengesteld is aan dat van Dexter.
De chantage Tracy heeft altijd al de pers buiten haar privéleven kunnen houden. Sidney Kidd (Henry Daniell), uitgever van het roddeltijdschrift Spy ziet echter zijn kans schoon wanneer Dexter Haven aanbiedt om hem een handje te helpen. Verslaggever Macaulay "Mike" Connor (James Stewart) en zijn vriendin, de fotografe Liz Imbrie (Ruth Hussey), krijgen van Kidd instructies voor een reportage over het aanstaande huwelijk, dat The Philadelphia Story zal gaan heten. Dexter zal hen bij de familie introduceren als vrienden van Junius Lord, Tracy's broer die zelf verhinderd is.
thumb|Tracy Lord is ontstemd wanneer ze thuis Dexter Haven ontmoet.Van links naar rechts: Dinah Lord (Virginia Weidler), Margaret Lord (Mary Nash), C. K. Dexter Haven (Cary Grant) en Tracy Lord (Katharine Hepburn) Dexter verschijnt na jaren weer in huize Lord en wordt verwelkomd door Tracy's moeder Margaret (Mary Nash) en Tracy's bijdehandse zus Dinah (Virginia Weidler). Zelf is Tracy weinig ingenomen met het verschijnen van haar ex-man. Wanneer Dexter uitlegt dat twee vrienden van Junius tot de bruiloft blijven logeren, heeft ze het bedrog door. Dexter heeft echter een troef achter de hand: wanneer Tracy niet toestemt in een reportage, zal Sidney Kidd een artikel in zijn blad publiceren over de geheime affaire van Tracy's vader Seth (John Halliday) met een danseres. Om de reputatie van haar familie te beschermen gaat Tracy uiteindelijk akkoord.
Tracy en Macaulay Tracy, Margaret en Dinah besluiten om een schijnvertoning op te voeren voor Macaulay en Liz. Dinah speelt een achterlijk kind en Tracy een overdreven vriendelijke gastvrouw. Wanneer Tracy ontdekt dat Macaulay een roman heeft geschreven raakt ze echter in hem geïnteresseerd. Ze gaan samen zwemmen en ontmoeten Haven langs het zwembad. Haven onthult een aantal van Tracy's gebreken, maar Macaulay wil het niet aanhoren en loopt weg.
thumb|links|Tracy Lord: "My feet are made of clay. Made of clay, did you know? Good niiiggghhhttt little man!"Vertaling: "Mijn voeten zijn van klei gemaakt. Van klei, wist je dat? Welterusten kleine man!"Van links naar rechts: John Howard, Cary Grant, Katharine Hepburn en James Stewart Onbewust is Tracy nog altijd voor Dexter blijven voelen. Ze wordt nu heen en weer geslingerd tussen Dexter, Macaulay en haar verloofde George. Tijdens een feest op de vooravond van haar huwelijk raakt Tracy dronken en gaat ze zwemmen met Macaulay. Daarna draagt hij haar naar haar kamer en komt onderweg Dexter en George tegen.James Stewart zingt luidkeels Over the Rainbow uit The Wizard of Oz. George Cukor had deze film een korte tijd geregisseerd toen hij voor Victor Fleming inviel. George trekt de verkeerde conclusies en is teleurgesteld in haar gedrag.
De huwelijksdag thumb|Tracy Lord raakt in paniek terwijl achter de deur de genodigden op de inzegening van haar huwelijk wachten.Van links naar rechts: Tracy Lord (Katharine Hepburn), C. K. Dexter Haven (Cary Grant), Macaulay Connor (James Stewart) en Liz Imbrie (Ruth Hussey) De volgende ochtend heeft Tracy een kater en kan zich niets herinneren van wat de vorige avond is gebeurd. Haar zus Dinah heeft Tracy en Macaulay echter bespied en vertelt Tracy wat ze heeft gezien. Tracy krijgt vervolgens een brief van George, waarin hij een verklaring voor haar slecht gedrag vraagt. Als hij haar komt opzoeken verbreekt zij de verloving. Ondertussen zit de huiskapel vol gasten te wachten op het nieuwe bruidspaar. Macaulay biedt aan om haar te trouwen, maar Tracy bedankt vriendelijk. Vervolgens doet Dexter haar een aanzoek, welke ze blij accepteert.
Script Het scenario van The Philadelphia Story is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk uit 1939, geschreven door Broadway-toneelschrijver Philip Barry. Internet Broadway Database: The Philadelphia Story Barry was bevriend met Edgar Scott, de echtgenoot van de rijke Helen Hope Montgomery. Het echtpaar woonde in Ardrossan, het landgoed van de Montgomery-familie in Villanova in de Main Line. Hier was Hope een bekende socialite die bekend stond om haar practical jokes en schuine humor. Barry bezocht het echtpaar regelmatig op hun landgoed en kreeg hier het idee voor The Philadelphia Story. The New York Times: , Inside the Estate that Inspired ‘The Philadelphia Story’ (18 oktober 2017)
thumb|upright|links|Joseph Cotten en Katharine Hepburn in de toneelversie Toneeluitvoering Barry schreef het stuk specifiek voor Katharine Hepburn, die de hoofdrol zou vertolken. Hepburns filmcarrière had een dieptepunt bereikt na een reeks commerciële flops, waaronder Bringing Up Baby van Howard Hawks en Holiday van George Cukor, beide uit 1938. Op 3 mei van dat jaar publiceerde de bioscoopeigenaar Harry Brandt een lijst met slecht verkopende filmsterren in de Independent Film Journal. Ook Hepburn werd door hem als Box Office PoisonVertaling: 'gif voor het kaartloket' bestempeld. Philadelphia Magazine: , Feature: The Story Behind “The Philadelphia Story” (26 november 2010) Classic Movie Favorites: How Joan Crawford Survived Box Office Poison twice! (29 juli 2015)
Holiday was een filmadaptatie van Barry's gelijknamige toneelstuk. Tijdens de opnames raakte Barry bevriend met Hepburn en hielp hij haar om zich te richten op het toneel. The Philadelphia Story moest Hepburns carrière een nieuwe impuls geven. Het personage van Tracy Lord was gedeeltelijk gebaseerd op Helen Hope, Sunday Telegraph: , The Real Philadelphia Story (16 april 1995) maar Barry zette haar karakter zodanig neer dat ze de sympathie van het publiek kon winnen. Tracy was hooghartig, patricisch, onafhankelijk, scherp van tong en intolerant, maar tegelijk ook kwetsbaar. Later beweerde Hepburn dat zij geheel model stond en er geen sprake was van Hope als inspiratiebron. Hope verklaarde dat zijzelf alleen de energieke en gemotiveerde uitstraling met Tracy gemeen had.
thumb|upright|De Broadway-versie van The Philadelphia Story zorgde voor een opleving van Katharine Hepburns carrière. The Philadelphia Story ging op 28 maart 1939 in première. Op het toneel werd de rol van Dexter Haven gespeeld door Joseph Cotten, Mike Connor door Van Heflin en Liz Imbrie door Shirley Booth. Het toneelstuk werd goed ontvangen en leverde Hepburn positieve kritieken op. In totaal werden er meer dan 400 voorstellingen in het gehele land gegeven. Hepburn verdiende $150.000 aan het toneelstuk, het equivalent van ongeveer $2.8 miljoen in 2019.
Filmbewerking David O. Selznick was geïnteresseerd in de filmrechten en wilde met een verfilming de carrière van Bette Davis een nieuwe impuls geven. Ook MGM was geïnteresseerd in een verfilming met Joan Crawford of Ann Sheridan in de hoofdrol. Hepburn wilde echter de hoofdrol zelf vertolken. Met de hulp van haar minnaar Howard Hughes kocht ze de rechten voor $30.000.
Katharine Hepburn sloot een contract met Louis B. Mayer van MGM. Zij ontving $175.000 voor het contract en zou voor haar vertolking van Tracy Lord $75.000 ontvangen, plus een percentage van de ticketverkoop. Ook kreeg Hepburn het veto over de keuze van de producent, regisseur, scenarioschrijver en cast. Samuel Goldwyn stelde Gary Cooper voor als tegenspeler en William Wyler als regisseur. Hepburn stond er echter op dat George Cukor de film zou regisseren, anders liet ze de hele verfilming niet door gaan. Zij had reeds in vier van zijn films een rol gespeeld, waaronder haar allereerste film A Bill of Divorcement uit 1932 en Holiday uit 1938.De overige twee films zijn Little Women (1933) en Sylvia Scarlett (1936).
Donald Ogden Stewart, scenarioschrijver van Holiday, werd door Hepburn uitgekozen om het toneelscript voor de filmversie te bewerken. Hij was een vriend van Barry en gespecialiseerd in het schrijven van toneeladaptaties. Stewart bewerkte het script met de hulp van Waldo Salt, die echter niet werd genoemd in de begintitels van de film. Joseph L. Mankiewicz zou de film produceren. Hij gaf Stewart een audio-opname van het toneelstuk waarop de reacties van het publiek te horen waren. Mankiewicz verlangde dat er net zo veel om de film zou worden gelachen als om de toneelversie, een opgave die Stewart naar eigen zeggen als zeer beperkend ervoer.
Censuur thumb|De scène waarin Tracy dronken in de armen van Macaulay hangt na een nachtelijke zwempartij werd aanvankelijk afgekeurd. Om geaccepteerd te worden door de Amerikaanse bioscopen, diende de verfilming van The Philadelphia Story te voldoen aan de Hays Code. Joseph Breen, hoofd van het censureringskantoor, beoordeelde eerst het toneelstuk. Hij maakte onder andere bezwaar tegen de openingsscène waarin Hepburn op de grond wordt geslagen, het overmatige alcoholgebruik, de scène waarin Tracy Lord en Macaulay Conner naakt zwemmen, het billenknijpen van Uncle Willy en de onthullingen van Seth Lords buitenechtelijke relatie met een danseres. Breen schreef in zijn brief van april 1939 aan Paramount Pictures: "De gehele filmbewerking mag niets bevatten wat een ongunstige kijk op de instelling van het huwelijk reflecteert."
Het eerste script van Stewart werd door Breen in juni 1940 afgekeurd. Zaken die gecorrigeerd moesten worden waren het naaktzwemmen, het billenknijpen, het excessieve drinken, suggestieve dialogen en grappen ten koste van de trouwambtenaar. Ook moesten bepaalde termen zo min mogelijk worden gebruikt, waaronder pregnant, naked, louse en stinking. Er werden verscheidene aangepaste versies beoordeeld, maar tijdens de filmproductie was het script nog niet goedgekeurd. De laatste brieven van Breen besloten telkens met de volgende waarschuwing: "Je begrijpt natuurlijk dat ons definitieve oordeel zal worden gebaseerd op de uiteindelijke film." In de eindproductie wordt Dinah Lord door haar moeder bestraft wanneer ze de termen "louse" en "stinking" gebruikt.
Rolverdeling
Voor de filmversie van The Philadelphia Story werd met uitzondering van Katharine Hepburn een geheel nieuwe cast gezocht. De overige drie hoofdrolspelers uit de Broadway-versie, Joseph Cotten, Van Heflin en Shirley Booth, waren destijds weinig gewild in de filmwereld. Naar verluidt was Louis B. Mayer onzeker of Hepburn alleen de film wel kon dragen en wilde hij uit voorzorg twee succesvolle acteurs in de hoofdrollen. Hepburn kreeg volgens haar contract het veto bij de casting.
Het promotiemateriaal voor de film noemt vier hoofdrolspelers. George Kittredge, de verloofde van Tracy Lord die werd gespeeld door John Howard, fungeert slechts als een stroman in het verhaal.
Katharine Hepburn